سادگی
غم انگیز است
و دردناک
دوست دوردست من
فراموش کردم

و هولناک

خدایا
روبان سرخت کجاست؟
خسته شدم بس که اندام بریده دیده ام
در این سرزمین مین های خنثی نشده

بسم الله الرحمن الرحیم
که جن دارد این جهان
اعوذ بالله من الشیطان الرجیم

سرنوشت آدمی به چهار ستاره متصل است
تنها چهار ستاره
وقتی امتدادشان یکی شود
یک جیغ
یک بوق گنگ
سرسام
تمام بدن سرد می شود

متاسفم
ستاره ها در یک خطند
پی
کیو
آر
استغفار
استغفار
استغفار

طرب الصفا !
شجر الدوا !
سمر السما !
نظر الدعا !
و قدم العلا !
ما مجهولیم در فراقت و
معدومیم در وصالت و
مغلوبیم در جفایت .
پرده ها همه بینداز
که یک نظرت هزار طلیعه و
یک اثرت هزار ودیعه .
کافران سنگ شوند به قهرت و
آدمیان منگ به عطرت .
پس ای در !
مرا به جفا مران
که خانه به جز در صدفت نتوانم . /

به دوستانم تسلیت بگو
دایره ی آبانم
زیر مثلث نمی دانم کدام ماه
همین دیشب مرد

بیشتر از این نیشکر از خاک من بچین
دلم داس تو را می خواهد

گره از گیسوانت باز کن
تا باز شود
گره از ابروانم

مرداد هم تمام شد
پیامبر بی نام و بی کتاب !
قصه ای
حکایتی
حدیثی
چیزی بگو
زمستان امسال که سر برسد
آذوقه ای نداریم . /

اولین بار است که با هم جمع شده ایم
دریا
باران
چند پرنده ی در پرواز
خط افق
من
و آرزوی شکل دیگری زیستن

تورنتو
بوستون
ملبورن

ō

پاریس !
منتظر باش
فکر می کنم شهر بعدی تو باشی
چمدان های دوست کوچکم را
از همین حالا بسته ام . /

سلام شهر بی پیامبر
دیگر واقعا از شکلت بیزارم . /

مجاور شده است
دست های من به ضریح
دخیل می نشینم
ذکر می گویم و
نماز می برم
بر دو گنبد آسمانت
و در میانشان که دره ی چیترا ست
و رود گنگ از آن می گذرد
غرق می شوم
آفتاب چشمانت
از شمال من طلوع می کند
دست غرب ات
به حوصله ی شرقم پیوند می حورد
و رودخانه ی فیداهاترات
جنوبت را در می نوردد . /

برای سحاب

ō

در چند قدمی تو خوابیده ام
اگر زمان اجازه دهد
از کنار تو می گذرم
اگر زمان اجازه دهد
به تو بر می خورم
اگر زمان اجازه دهد
کنار تو چای می نوشم و میوه می خورم
اگر زمان اجازه دهد
با هم قدم می زنیم
اگر زمان اجازه دهد
کنارت می نشینم و با تو گفتگو می کنم
اگر زمان اجازه دهد
جای خالیت را با برگ زیتون پر می کنم
حتی اگر زمان اجازه ندهد . /

و خداوند خشم کرد و گفت :
زمین دچار سکسکه ی درخت سنجد شده است
باید هفت هزار سال
در کیسه ی خالی از هوا تنفس کند
و یا هجده هزار بار بسم الله بگوید

ور نه اسرافیل
این بار
دیگر در صورش خواهد دمید . /

می دانی؟
لنگه کفش سرگردان در دست های من
تنها با پای تو جفت می شود
تو هم لنگه کفش کهنه ای
یا چیزی شبیه به آن نداری؟

گرچه
من جفت پاهایم را
در جنگ از دست داده ام . /

فیل سفید در دستانم
من مات
من حیران
فیل سفیدم را کجا بنشانم؟

متاسفم شاه مغبون

کاش کشتی نوحت زودتر به خانه باز آید
من از این همه طوفان و سیلاب ذله شده ام . /

مرا در خاکت مدفون کن
بذر خواهم شد
و بر دست هایت خواهم رویید
انگشتانت شاخه هایی خواهد شد
برای رویش برگ هایم
با ابر چشمانت سیراب خواهم شد
با خورشید چشمانت رشد خواهم کرد
و بر تل سینه ات غروب می کنم . /

بسم الله الرحمن الرحیم

که جن دارد این جهان

اعوذ بالله من الشیطان الرجیم

این جنگ کی تمام میشود؟
که من
از اینکه فرزندم گرسنه نماند
تنها برای شش لقمه نان
فرمان نبرم
تن ندهم
گردن ننهم
به خباز سرنوشت
که نان سرزمین مرا همیشه
یا سوخته در می آورد
یا ناپخته ./

جنگ من با زمان تمام نمی شود
با این سال های دندانه دار
با این سال های کج
با سال های دراز بی جهت
با سال های بی جهت دراز
سال های کبیسه
با یک روز بی مصرف بیشتر
زیستن سخت سخت است
خاصه در این سرزمین ./

به موریانه گفتم
تمام عمر تنها یک چیز جویده ای
خسته نیستی؟
نگاه معنی داری کرد
و به جویدن ادامه داد
به یاد آوردم که تمام این سال ها
من هم
تنها عمرم را جویده ام

جامعه در من فرو می رود

انسان از من می گریزد ./

عقربه ات تکان می خورد
عقربه ی سال هایت
من کرونوسم
و تمام این سال ها را
با اشتها بلعیده ام ./

لیلی !

بطری مرا کی میفرستی؟
کنار دریا ایستاده ام
سال هاست
منتظرم که قرار بعدیمان را برایم بنویسی
داخل بطری بگذاری
تا من صیدش کنم
وبدانم دوباره کی تو را خواهم دید ./

من همان سربازم
که روزی وزیر خواهم شد برای شاهت
و تمام شصت و سه خانه ات را
در می نوردم
برای آنکه تو زنده بمانی
نه من ./

من برهنه ام پرنده ی زیبا !
بر شانه ام بنشین
تا پادشاه جهان شوم ./